αλλά για που δεν άκουσα και μήτε είδα,
και στη στενοχώρια δαύτη του λέοντος μερίδα,
είχε η όλη μου η διαχρονική μεγάλη έγνοια,
πώς και γιατί να χάθηκε η Παραμυθένια,
της αρχής….του πεζόδρομου… του κινητού,
κείνης της άνοιξης στα μέσα του καλοκαιριού
του εναλλασσόμενου δακρυσμένου χωρισμού,
της ιωβείου υπομονής, της εξαντλητικής αναμονής,
της όντως μεγάλης αντοχής, με τα ρεκόρ επιμονής.
Λίγο-λίγο, σκαλί-σκαλί, μας σκέπασε η αλλαγή,
φάση με φάση, φανταστική, εικονική, μηδενική.
Καμιά βεβαίως ερμηνεία της αιφνίδιας αλλαγής
το έψαξα μέρες, μήνες, και κατά κράτος ηττηθείς,
έφτασα στο “καλά ‘ναι κι έτσι” μιας νέας αρχής
κι όχι τέλους... είθε να είναι κατάσταση διαρκής.
Έμμετρο έργο από το βιβλίο "ΑΝΤΙ-ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ",
του Π. Ματαράγκα, με αλήθειες, αιχμές και φαντασία,
e-mail: pmataragas@yahoo.com
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga